Μαρ 272014
 

ΣΤΕΡΓΙΟΠΟΥΛΟΥ-ΜΑΡΙΑΕίμαι η Μαρία Στεργιοπούλου, είμαι 32 ετών και κατάγομαι από τη Χώρα της Άνδρου. Αισθάνομαι την ανάγκη να εκφράσω μερικές σκέψεις σχετικά με τη συμμετοχή μου στις επερχόμενες τοπικές εκλογές. Κυρίως θέλω να αποτυπώσω τους λόγους για τους οποίους εγώ, ένας ενεργός και ανήσυχος πολίτης χωρίς όμως εκλογική συμμετοχή στα κοινά, αποφασίζω τώρα να συμμετέχω σε μια συλλογική πολιτική δράση και να δοκιμαστώ στην επικείμενη εκλογική διαδικασία εν μέσω αυτής της τόσο δύσκολης πολιτικής και κοινωνικής συγκυρίας.

Ο,τιδήποτε στις μέρες μας παραπέμπει στην τρέχουσα πολιτική, αντιμετωπίζεται ενστικτωδώς με επιφυλακτικότητα, καχυποψία και ενίοτε με αποδοκιμασία, με αποτέλεσμα την ακόμα μεγαλύτερη απαξίωση των θεσμών αντιπροσώπευσης. Στην πληττόμενη από τη δημοσιονομική κρίση κοινωνία μοιάζει αδύνατο να παραμείνουν αλώβητες οι προθέσεις και αγνά τα κίνητρα. Η οικονομική δυσπραγία και το αβέβαιο μέλλον, όπως βιώνονται από τον καθένα μας λιγότερο ή περισσότερο οδυνηρά, έχουν οδηγήσει στην αμφισβήτηση και στην απαισιοδοξία.

Για όλους αυτούς τους λόγους, μια και μοναδική ερώτηση έκανα στον Γιάννη Μαλταμπέ, όταν μου πρότεινε να συμμετέχω στον συνδυασμό του: Για ποιο λόγο ένας νέος άνθρωπος, ο οποίος αγαπάει τον τόπο του, αλλά έχει μια συγκεκριμένη επαγγελματική διαδρομή και πορεία, να αποφασίσει για πρώτη φορά να ασχοληθεί με τα κοινά, γιατί να αψηφήσει ακόμη και την προσωπική του καχυποψία, όταν τα πάντα τριγύρω παραπέμπουν σε αδιαφάνεια και συναλλαγή;

Η απάντησή του ήταν ότι ειδικά σε περιόδους κρίσης και δυσπιστίας πρέπει αυτοδημιούργητοι ανιδιοτελείς άνθρωποι να αναδεικνύονται και να προσφέρουν στον τόπο τους, ότι ειδικά σε αυτή τη συγκυρία επιβάλλεται να πάψουμε να μεμψιμοιρούμε και να περάσουμε επιτέλους σε πράξεις. Η πεποίθησή του ότι με συγκεκριμένα απτά βήματα η Άνδρος μπορεί να αποκτήσει και πάλι σφυγμό όλο το χρόνο, ότι μπορεί να αποτελέσει ξανά ισχυρό πόλο έλξης πρωτίστως για τους κατοίκους της, που εξ ανάγκης έχουν αναζητήσει τύχη αλλού, αλλά και η επιλογή συγκεκριμένων προσώπων στο συνδυασμό του με έπεισαν ότι η προσέγγισή του είναι σύγχρονη και πρακτική. Η δική μου παρουσία συνδέεται με τη βούληση να αναδειχθούν μεταξύ άλλων περαιτέρω η πολιτιστική κληρονομιά και η κουλτούρα του νησιού, να δημιουργηθούν εστίες πολιτισμού και στους μικρότερους οικισμούς, να προβληθούν τοπικά έθιμα, να γίνονται μουσικές και άλλες εκδηλώσεις όλο το χρόνο και εν γένει να ξαναγίνει η Άνδρος το πολιτιστικό κέντρο των Κυκλάδων. Αυτό που προσωπικά βαθιά πιστεύω είναι ότι «στην τέχνη και στην αγάπη το ένστικτο είναι αρκετό».

Μαρία Στεργιοπούλου